พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2550


เป็นกรอบแนวทางการพัฒนาเด็กและเยาวชนทุกคนในประเทศไทย และมีแผนพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2555-2559 เป็นแผนยุทธศาสตร์ของการพัฒนา โดยมีเป้าหมายหลักให้เด็กและเยาวชนมีความมั่นคงในการดำรงชีวิต มีความแข็งแรงทางร่างกายและจิตใจ มีคุณธรรม จริยธรรม มีสำนึกความเป็นพลเมือง กล้าคิดและแสดงออกอย่างสร้างสรรค์ตามวิถีประชาธิปไตยและมีความสุข


มูลนิธิกัลยาณมิตรเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชน (มกพด.) ยึดเอาเป้าหมายหลักของการพัฒนาตามกรอบแนวทางของพระราชบัญญัติฯ ฉบับนี้เป็นวิสัยทัศน์ที่ตั้งและที่จะนำไปสู่การปฏิบัติในระดับโครงการและกิจกรรมต่อไป โดยมุ่งเน้นพื้นที่การดำเนินงานในภาคอีสานเป็นลำดับสำคัญ อย่างไรก็ตาม การพัฒนาเด็กและเยาวชนเป็นยุทธศาสตร์และกระบวนการที่มีมิติของการพัฒนาและเงื่อนไขต่างๆ ตามสถานการณ์ที่แตกต่างกันไป ทั้งในระดับนานาชาติ ระดับประเทศและท้องถิ่น ยกตัวอย่างเช่น การประชุมสมัชชาสหประชาชาติสมัยพิเศษ ว่าด้วยเรื่อง “โลกที่เหมาะสมสำหรับเด็ก – A World Fit for Children” ระหว่างปี พ.ศ. 2550-2559 กำหนดให้ประเทศสมาชิก รวมทั้งประเทศไทยจัดทำแผนพัฒนาเด็กตามแนวทาง “โลกที่เหมาะสมสำหรับเด็ก” มีสาระสำคัญในการพัฒนาและคุ้มครองเด็ก เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิต การศึกษาและความปลอดภัยในชีวิตของเด็กให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น



ด้วยประสบการณ์ องค์ความรู้และทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการโครงการต่างๆ มูลนิธิฯ ได้กำหนดแนวทางการดำเนินงานของมูลนิธิฯ ให้สอดคล้องไปกับวิสัยทัศน์ของแผนพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ โดยจำแนกประเด็นการพัฒนาหลัก (Core Developments) ได้แก่





1. การช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่อยู่ในสภาวะยากลำบาก อันเป็นผลจากโรคภัยไข้เจ็บ การถูกกระทำรุนแรง เด็กกำพร้าและถูกทอดทิ้ง เด็กพิการหรืออยู่ในภาวะทุพพลภาพต่างๆ และเด็กที่ได้รับผลกระทบจากความยากจนข้นแค้นของครอบครัว เป็นต้น


2. การส่งเสริมโอกาสทางการศึกษาให้กับเด็กและเยาวชนที่ด้อยโอกาส รวมทั้งเด็กต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยได้เข้าถึงการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2550 และปฎิญญาโลกว่าด้วยการศึกษาเพื่อปวงชนตามหลักการที่ว่าด้วยการศึกษาเพื่อปวงชน (Education for All)


3. การเสริมสร้างและพัฒนาสมรรถนะการเรียนรู้ทางภาษาต่างประเทศ-โครงการครูภาษาอังกฤษเพื่อนักเรียนไทย ให้กับนักเรียนไทยที่ศึกษาเล่าเรียนอยู่ในโรงเรียนที่ห่างไกลความเจริญ ให้ได้มีโอกาสเรียนรู้และฝึกฝนทักษะทางภาษาที่ดี


4. การเสริมสร้างและบูรณการความร่วมมือเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชน เป็นการสร้างความร่วมมือทุกภาคส่วนระหว่างสถานศึกษา หน่วยงานราชการท้องถิ่น รวมทั้งชุมชนและผู้ปกครอง ให้มีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตและการศึกษาของเด็กและเยาวชนในชุมชน และสามารถขยายความรู้ที่ดีให้กับชุมชนและผู้ปกครองในการเลี้ยงดู และดูแลบุตรหลานให้มีการเจริญเติบโตสมวัยมีทักษะชีวิตเป็นภูมิคุ้มกันที่ดี ตลอดจนสร้างความสมัครสมานสามัคคีระหว่างโรงเรียนและชุมชนให้เกิดการดำรงอยู่ร่วมกันอย่างปกติสุข


อย่างไรก็ตาม สถานการณ์และปัญหาของเด็กและเยาวชนมีความหลากหลายและแตกต่างกันไปในแต่ละบริบทของแต่ละพื้นที่ มูลนิธิฯ จะแสวงหาความร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อศึกษาวิเคราะห์ข้อมูล และนำไปกำหนดเป็นแนวทางการแก้ไขปัญหาร่วมกัน รวมทั้งการขยายแผนการดำเนินงานด้านพัฒนาเด็กและเยาวชนให้ครอบคลุมประเด็นการพัฒนาต่างๆ อย่างรอบด้านให้กับเด็กและเยาวชนในลำดับต่อไป...